Käthe Kollwitz  –  kuns as skadu

Sy was hulle heldin, die Oos-Duitsers.  Haar kunswerk, is daar gesê, steun die ideologie.  Sy was betrokke met die mens se lyding.  Dit was hulle siening tot 1989 toe die Muur getuimel het en die hele Duitsland weer haar werk kon waardeer.

Kollwitz – self-portret

Vir my was die besoek aan Oos-Berlyn terneerdrukkend – die houtskool ruïnes van die Tweede Wêreldoorlog, die stokou motors in leë strate, die gesiglose monumente aan die kommunisme.  Die Pergamon-museum se Assiriese uitstalling, egter, die Pergamon-altaar en die Poort van Isjtar, tussen 4000 en 5000 jaar oud, was verstommend en trek vandag die meeste besoekers in ‘n Duitse museum.  Daarby het ek die tekeninge van die kunstenaar Käthe Kollwitz besigtig, ‘n somber ervaring. Tog geniet haar werk groot erkenning en met goeie rede.

Mense by ‘n optog

 

In die swakbeligte vertrekke het ek die tekeninge bekyk – soms triomfantlik en soms beelde uit nagmerries, altyd oor die mens en sy lyding.

Die dood omhels

Ek kan nie onthou dat ek enige skilderye van haar gesien het nie;  sy was meer tuis met houtskool om die donker gevoelens uiting te gee.  Een van haar skilderye Vrou met gestorwe kind (1903) het vir haar ‘n herhaalde motief geword.  Sy het ook etswerk, litografie, houtsnitte en beeldhouwerk gedoen.

Die omhelsing van die dood

Haar vader was ‘n politikus wat die opkoms van die kommunisme in die laat-19de eeu in Europa gehuldig het.  Hiermee het sy groot geword.  Haar man was ‘n dokter wat veral vir die armes in Berlyn gesorg het.  En ek meen dat daar ‘n knyp depressie in Kollwitz se gestel ook was, afgelei van die aantal self-portrette wat onbeskaamd droefgeestig is.  Soms laat sy my aan Goya se nagmerrietekeninge dink.

“Geen oorlog weer’, 1922

Sy is in 1945 op die ouderdom van 78 oorlede, haar werk nou die trotse besit van die hele Duitsland.  Na ‘n dosis van Kollwitz, egter, moet mens vinnig ‘n draai by Kandinsky en Delauney loop gooi.

Portret

 

© Willem van der Walt

www.loertoer.wordpress.com

Les Semboules, Antibes

Augustus, 2017

 

Bron

Wikipedia 

Beelde

Käthe Kollwitz: Renate Hinz (red.) (Random House 1981)

My foto van die 1927 werk

 

Kollwitz, 1927, in die Rupert Museum, Stellenbosch

 

Advertisements

Tagged: , ,

One thought on “Käthe Kollwitz  –  kuns as skadu

  1. Lucia Wels August 22, 2017 at 1:07 pm Reply

    Dit is waarlik ongelooflik hartseer – eintlik deprimerend so. En jy is reg – dit laat ‘n mens aan Goya se nagmerriebeelde dink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: