FRAGMENT – ‘n stukkie altaar

 

These fragments I have shored against my ruins – T.S.Eliot, What the Thunder said, 1922.

Wat soek ek tussen die stof en die stene? vra elke argeoloog seker op ‘n kol aan homself of haarself.   Wat maak ek met my graaf en my kwasse en my meetstokke?  En as ek, op ‘n warm Provençaalse dag, die fragment onder die gruis voel, teen my vingertoppe druk, wat is dit wat ek doen?  As ek weet ek raak aan die Liguriërs, Feniciërs, die Grieke, Romeine, proto-Christene … wat is dit wat ek doen?  Wat diep ek hier op?  Wat soek ek?

Argeologiese Museum, Antibes:  wat soek hulle?

Argeologiese Museum, Antibes: wat soek hulle?

Ek staan met die fragment op hande.  Ek weet dis oud.  Na bepeinsing, na ondersoek, na elle lange gesprekke met historici en geoloë, na die ondersoek van eietydse asook kontemporêre tekste, kyk ek na wat ek het.

Katedraal (regs).  St-Esprit se Toring

Katedraal (regs). St-Esprit se Toring

Hierdie fragment is onder die hedendaagse Kapel van Saint- Esprit langs die Katedraal van Antibes gevind.  Hulle moes die vloerstene lig, daar grawe, en op die oergebou afkom, die eerste kerk in Antipolis (vandag Antibes) seker uit die jare 400 a.d., toe die stad sy eerste biskop aanstel.  Dit was die jare na St. Honoré in 410 a.d. op die Īles de Lerins, die eilande ‘n kilometer of twee van Cannes se strande, aangeland het.  Gallia, oftewel Frankryk, is toe al vir ‘n eeu amptelik ‘n Christen land.

 ... te skaar teen my bouvalle ...

… te skaar teen my bouvalle …

Dit is nie groot nie – ‘n bietjie langer as my voorarm en so breed as die lengte van my handpalm (10-sentimeter).  Hulle sê dit was deel van ‘n altaarstuk. Met die eerste oogopslag is dit ‘n stuk marmer met versiering.  Kyk jy, sien jy ‘n rykdom van simbole wat vir die proto-Christene heilig was.

Aan die linkerkant is daar ‘n gekoorde halfsirkel, tipies van destydse Grieks-Romeinse versiering, met die Griekse letter Omega, wat lyk soos ‘n geronde W.  Die wingerdstokmotief word as ‘n gefoliëerde perkament voorgestel.  Die duif self is ryk aan assosiasies.

In die Ensiklopedié van Simbole, lees ons:   “Die duif is die ‘voël van die siel’ wat hemel toe opvlieg en te lande kom op die Boom van die Lewe, sy wat uit die mond van sterwende martelare kom en dra soms ook die kroon van die martelare in haar bek.”

Daar is veel meer in die Argeologiese Museum van Antibes, maar ek draal by die altaarfragment.  Wat het die argeoloë daar loop soek en gekry?  Seker wat was, om wat is en sal wees, beter te verstaan.

Time present and time past

are both perhaps present in time future –

T.S. Eliot, Burnt Norton, 1945.

 

© Willem van der Walt

Augustus, 2016

Les Semboules, Antibes

http://www.loertoer.wordpress.com

Bronne

Eric Delaval, Robert Thernot:  Objects d’Antipolis (Musée d’Archéologie Antibes) (Memoires Millénaires éditions, 2011)

Encyclopédie des Symboles (La Pochothèque, 1975) (My vertaling uit die Frans)

Aanhalings van T.S. Eliot se “Wasteland” (1922) en “Four Quartets” (1945)

Foto van Argeologiese Museum – commons.wikipedia

Foto van Katedraal en Kapel – Wikipedia

Foto van altaarstuk uit  “Objets d’Antipolis”, Mémoires Millénaires, 2011

 

 

 

Advertisements

Tagged:

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: