Hip-Hop Graffiti

Toe ek die eerste keer hip-hop graffiti in Frankryk beleef, besef ek sommer ‘n klomp goed oor hierdie vorm van selfuiting  wat geboue in ons Suid-Afrikaanse stede ook versier.  Versier?  Jy kyk my skeef aan. Dit is gewis wat my betref, en ek mag maar so dink want smaak verskil genadiglik.

Hip-Hop Graffiti, Mowbray-Rosebank, Kaapstad

Hip-Hop Graffiti, Mowbray-Rosebank, Kaapstad

Twee aspekte van hip-hop graffiti val my veral op:  Die hoë vormgehalte en die verrykende implikasies vir die deel van ons samelewing vir wie hierdie soort kuns nog altyd net ‘n middelklas-luukse was.

Hip-Hop graffiti, Mowbray-Rosbank, Kaapstad

Hip-Hop graffiti, Mowbray-Rosbank, Kaapstad

Swart kunstenaars in Suid-Afrika het ‘n lang en deesdae meer geëerde geskiedenis wat figuratiewe kuns aangaan, sogenaamde realisme, in verskillende nuanses. Juis om dié rede is die hip-hop graffiti-verskynsel so ongewoon.  Dis ‘n abstrakte vorm en herinner sterk aan abstrakte ekspressionisme, die styl waarvan die kuns ná die oorlog deurtrek was.  Ons ken Jackson Pollock.  Ongewoon ja.

Jackson Pollock “Blue Poles” 1953

Hip-hop graffiti het volkskuns geword, ‘n reaktiewe uitlaatklep vir stedelike omstandighede en swaarkry.  Mens sien die kuns oral. Die jeug van die townships eien dit vir hulle toe, nes hulle nóg ‘n vorm van hip-hop, rapmusiek, hul eie gemaak het.

Iewers beskryf ‘n kunstenaar die skeppingsproses só: “Dis beter om die wonderlike gees van die see vas te vang as om elke klein rimpel weer te gee.”  En hip-hop graffiti doen dit.  Daar word ook gesê dat wat op die doek verskyn meer gebeurtenis as beeld behels. Mens voel dit eweneens by hip-hop graffiti aan.  Tog sal die graffiti-beoefenaars jou gou laat verstaan dat die spontane, outomatiese en onderbewustelike impulse waarmee hulle werk, hul respons op alles om hulle, tog inspanning vereis.

Fernand Leger Museum, Biot, Frankryk

Fernand Leger Museum, Biot, Frankryk

Dis ‘n samesmelting van ‘n doek van Jackson Pollock en een van Ferdnand Leger.  En tog anders.  ‘n Nuwe vorm.  En bevrydend.  Geen wonder nie dat dit byval vind by  die swart jeug omdat  hulle hul  ervaringswêreld daarmee kan weerspieël.

Hoe meer ons uit ons motors frons en die “vandalisme”afkeur, hoe meer vier graffiti-beoefenaars dit as selfuitdrukking, ‘n stem teen alles wat verdruk.  Dat ‘n nuwe kunsvorm met agterdog bejeën word, is niks nuuts nie.  Jare gelede het ‘n intense man by die venster van die sanatorium waar hy opgeneem was, hom vergaap aan die sterre en  dit die volgende dag geskilder – mal, warrelende kleure, ongewoon en anders – en daarmee die Westerse kuns bevry.  Sy naam was Vincent van Gogh en in sy ganse  lewe sou hy net twee skilderye verkoop.

Hip-Hop graffiti, Mowbray-Rosebank, Kaapstad

Hip-Hop graffiti, Mowbray-Rosebank, Kaapstad

© Willem v.d.Walt

April, 2013

http://www.loertoer.wordpress.com

Beelde

Willem: Die hip-hop:  Mowbray-Rosebank, Kaapstad [Kunstenaar?]

Die Leger verskyn op die Leger-museum, Biot, Frankryk

Advertisements

Tagged: , , , , , , , , , ,

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: